„Po Powstaniu Warszawskim musiałem opuścić Warszawę. Wróciłem do niej 18-ego stycznia 1945. Poszedłem do Magistratu. Dostałem przydział na fragment ruin przy ulicy Marszałkowskiej 119. I gdy w Warszawie nie było światła, wody, gazu, 3 marca 1945 roku otworzyliśmy Cafe FOGG. Najważniejszą piosenką tamtych czasów była Piosenka o mojej Warszawie, którą podarował mi autor - Albert Harris. Trudno sobie dzisiaj wyobrazić jakie budziła wtedy emocje"

Mieczysław Fogg (1977)

Karbidowe lampy, domowe pianino Sommerfeld. W kuchni Prababcia Irenka i jej siostra Henryka. Cudem zdobyte stoły, krzesła, zastawa i co wieczór koncert. Powroty, emocje. Mówlili „Żyjemy i żyje to Miasto". Najwytworniejszy lokal Stolicy. Kawałek Jej historii. W sześćdziesiąt lat od zawieszenia działalności przy Marszałkowskiej 119 jesteśmy znowu w naszym Mieście.

Michał Fogg (2007)